Matura z klp.pl. Zdaj na wymarzone studia z naszym serwisem

Cesarz

Geneza Cesarza

Można napisać tylko jedną taką książkę w życiu. To jest pewien pomysł, którego już się nie da powtórzyć, bo jak by się go powtórzyło to już będzie klęska. »Cesarz« wynikał z bardzo prostej sytuacji. Byłem już wtedy reporterem pracującym w Afryce ponad 10 lat. Pisałem już dużo reportaży, lepszych, gorszych, różnych. Kiedy zostałem wysłany na tę etiopską rewoltę to był to normalny, wojskowy zamach stanu
– wspominał sam Ryszard Kapuściński.

Polski dziennikarz, który posiadał już ogromne doświadczenie korespondenta wojennego z krajów Afryki i Ameryki Łacińskiej, zrozumiał, że wszystkie przewroty są w zasadzie do siebie podobne i przebiegają dość schematycznie. Kiedy trafił w połowie lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku do Addis Abeby, stolicy Etiopii, spotkał się po raz kolejny z podobną sytuacją. Dlatego też przez wiele dni nie wiedział, jak napisać nowy reportaż, który nie byłby powieleniem jego wcześniejszych prac. Kapuściński wspominał, że zgromadził wówczas mnóstwo materiału, głównie rozmów ze służbą i współpracownikami obalonego cesarza Hajle Sellasje I, który zmarł w 1975 roku (do dziś nie zostało wyjaśnione czy nie zgon nie był wynikiem zamachu). Naciskany przez Polską Agencję Prasową wciąż nie wysłał do Polski żadnego zdania, ponieważ oczekiwał na przysłowiowy „błysk”, pomysł, który pozwoli mu napisać interesujący materiał o wydarzeniach z Etiopii.




- klp.pl bez reklam, 30 dni tylko 1,23 zł. Zamów teraz!

Kapuściński wspominał, jak załamany niemocą przeglądał etiopskie czasopisma i zgromadzone fotografie, wpadł na pomysł napisania Cesarza:
Na jednym ze zdjęć cesarz siedzi na tronie z małym pieskiem na kolanach. Wtedy mi się przypomniało, że Hajleselassie rzeczywiście miał takiego pieska, z którym wszędzie się pokazywał. I wtedy sobie pomyślałem, że nie ja to mówię, tylko jeden ze sług cesarza: »To jest mały piesek rasy japońskiej, nazywa się Lulu«. Kiedy miałem to jedno najprostsze zdanie, to wiedziałem, że będę miał książkę. Miałem mnóstwo relacji. Cały problem był w selekcji, strukturze.

Reporter z wielkim zapałem przystąpił do pracy. Postanowił, że Cesarz będzie miał nowatorską formę, w całości będzie składał się z wypowiedzi poddanych Hajle Sellasje. Kapuściński napisał dwa pierwsze fragmenty, po których w redakcji „Kultury”, które publikowała je później na przełomie lat 1978-1979, szybko doczytano się aluzji do sytuacji politycznej PRL za czasów Edwarda Gierka.

Kapuściński celowo nakierował swój tekst w tym kierunku, ponieważ zależało mu na tym, żeby to była książka o mechanizmach władzy dyktatorskiej. I żeby to była książka o tym, jak udział we władzy demoralizuje, deprawuje i wykrzywia, jak sam później mówił.
Kapuściński zdawał sobie sprawę, że cenzura nie mogła mu zabronić napisania Cesarza po tym, jak zezwoliła na publikację jego pierwszych fragmentów, z których nie wynikało jeszcze do końca, o czym ten reportaż tak naprawdę będzie. Książka okazała się wielkim hitem, kiedy w 1978 roku nakładem wydawnictwa Czytelnik pojawiła się na półkach polskich księgarń.

W 1983 roku opublikowano Cesarza w Wielkiej Brytanii, gdzie szybko trafiła na szczyt listy bestsellerów dystansując między innymi Imię Róży Umberto Eco. W tymże roku dzieło Kapuścińskiego otrzymało prestiżową nagrodę książki roku według „Sunday Times”. Prasa brytyjska porównywała wówczas Kapuścińskiego do takich znakomitości jak m.in. Alberta Camusa, Trumana Capote, Egona Kischa, Gabriela Garcii Marqueza, Franza Kafki czy Woltera.

Mapa serwisu:


Cesarz - studia, matura, korepetycje i konsultacje on-line


Matura i studia z klp.pl. Zobacz inne serwisy Kulturalnej Polski
reklama, kontakt - Polityka cookies